İçimizdeki Yalnız Çocuğun Hikayesi… Soruyorum-Tolga Demirel

Günümüz edebiyatında bazı kitaplar sessizce insanın içine dokunur. Tolga Demirel’in kaleme aldığı Soruyorum, tam da bu tür eserlerden biri. TK Yayınevi tarafından yayımlanan kitap, birbirini takip eden kısa hikâyeler, denemeler ve içsel sorgulamalardan oluşuyor. Ancak bu metinleri bir arada tutan güçlü bir omurga var: insan ruhunun yalnızlığı.
Demirel, kitabı boyunca okuru büyük olayların peşinden sürüklemiyor. Bunun yerine, günlük hayatın içinde çoğu zaman fark edilmeyen duyguların izini sürüyor. Güvenin kırıldığı anlar, yarım kalan aşklar, çocukluğun geride bıraktığı izler, gecenin sessizliğinde büyüyen düşünceler, anlaşılma ihtiyacı ve insanın kendi vicdanıyla yaptığı hesaplaşmalar kitabın temel duraklarını oluşturuyor

Yazarın anlatımında dikkat çeken en önemli unsur samimiyet. Metinler, okurla mesafeli bir ilişki kurmak yerine adeta karşılıklı bir sohbet hissi yaratıyor. Bu yönüyle eser, kimi zaman bir günlük, kimi zaman bir dost mektubu, kimi zaman da insanın kendine sorduğu soruların yazıya dönüşmüş hâli gibi okunuyor.

Soruyorum’da çocukluk özel bir yere sahip. Kitabın girişinde yer alan “Çocukluk, hayat ağacından düşen ilk yapraktır” cümlesi aslında bütün metnin özeti niteliğinde. Demirel’e göre insan yaş aldıkça, içindeki masumiyetle, güven duygusuyla ve hayata bakışıyla da vedalaşıyor. Kitap boyunca karşımıza çıkan karakterler ve anlatılar, kaybedilen bu
saflığın peşinden gidiyor.

Eserin dili yalın, anlaşılır ve duygusal yoğunluğu yüksek. Özellikle modern yaşamın insanı giderek yalnızlaştırdığına, insanların birbirlerini dinlemek yerine yargıladığına ve güven duygusunun giderek zayıfladığına dair gözlemleri dikkat çekiyor. Bu nedenle kitap, çağımız insanının ruh hâline dair bir okuma sunuyor. Tolga Demirel’in metinlerinde zaman zaman Sabahattin Ali’nin insan ruhuna yaklaşan duyarlılığını, zaman zaman da modern deneme yazarlarının içe dönük sorgulayıcı tavrını hissetmek mümkün. Ancak kitap, bütün bu etkilerin ötesinde kendi samimi sesini kurmayı başarıyor.

Sonuç olarak Soruyorum, olayların değil duyguların peşinden giden; insanın içindeki kırgın çocuğa, yarım kalmış cümlelerine ve kaybetmediği umutlarına seslenen bir eser. Kalabalıklar içinde kendini yalnız hisseden, geçmişiyle konuşmayı seven ve edebiyatı insan ruhuna açılan bir kapı olarak gören okurlar için dikkat çekici bir okuma de
neyimi sunuyor