Bozkırın Sessiz Muhafızı – Sivrihisar Akbaş Çoban Köpeği
Bozkırın Sessiz MuhafızıSivrihisar’ın sert kışları, sıcak yazları ve geniş otlakları, bu coğrafyanın en karakterli canlıların dan birini şekillendirdi: Akbaş Çoban Köpeği.
Etiket
Bozkırın Sessiz MuhafızıSivrihisar’ın sert kışları, sıcak yazları ve geniş otlakları, bu coğrafyanın en karakterli canlıların dan birini şekillendirdi: Akbaş Çoban Köpeği.
Bir şehri tanımak için kimi zaman görkemli yapılara, yüksek kulelere ya da yüzyıllara meydan okuyan anıtlara bakmak gerekir. Fakat bir şehrin ruhunu anlayabilmek için evlerinin kapısını aralamak, mutfağına girmek, odalarındaki eşyalara dokunmadan uzun uzun…
Bu dokumaların kesin olarak hangi tarihte başladığını gösteren tek bir belge bulunmasa da Sivrihisar’da kilimcilik, kuşaktan kuşağa aktarılan köklü bir ev üretimi ve el sanatı geleneği olarak yaşamıştır.
Sivrihisar’ın tarihî sokaklarında karşınıza çıkan Zaimağa Konağı, taş duvarları, ahşap çıkmaları ve geometrik bezemeleriyle zarif bir Anadolu evidir.
Eskişehir’in köklü tarihî dokusuyla öne çıkan ilçesi Sivrihisar’da, kültür varlıklarının korunmasına yönelik çalışmalar sürüyor. Yazıcıoğlu Kayalıkları’nın yamacında bulunan ve literatürde Ermeni Hamamı olarak anılan yapı da bu çalışmaların yürütüldüğü önemli…
Sivrihisar’ın kayalıkları eteklerinde yükselen Surp Yerrortutyun Ermeni Kilisesi’nin hikâyesi, 17. yüzyılın ortalarına uzanır. Adı “Kutsal Üçlü” anlamına gelen ilk kilisenin 1650 yılında inşa edildiği kabul edilir.
Pessinus, binlerce yıllık geçmişe sahip ve yerleşim sürekliliğinin izlenebildiği önemli bir antik kenttir. Sivrihisar ilçe merkezinde daha çok Türk-İslam eserleri görülürken, Pessinus’ta tarih çok daha erken dönemlere kadar uzanıyor.
Sivrihisar’ın sarp kayalıkları üzerinde yükselen Saat Kulesi’nin hikâyesi, Osmanlı’nın son yıllarında şehir hayatının yeni bir düzene kavuşmaya başladığı dönemde yazıldı.
Taş duvarlarla çevrili yapıyı asıl sıra dışı kılan, çatıyı taşıyan 67 ahşap direktir. Bazıları geometrik ve bitkisel motiflerle süslenen bu direklerin üzerinde, daha eski yapılardan getirildiği düşünülen taş başlıklar da bulunur.
Her şey küçük bir fikirle başlar. Ama bazı fikirler zamanla bir şehrin parçasına dönüşür. Ahmet Can Akdemir’in hikâyesi de böyle başlıyor. İlk adımlarını attığında elinde büyük sahneler ya da kalabalıklar yoktu; ama insanların bir araya getirme isteği ve…
Eskişehir’in o kendine has, masalsı dokusunda yürürken bazen en büyük hikâyeler, beklenmedik bir “hayır” cevabıyla başlar. İki Teker Hikâyeleri köşemde bu hafta, gerçekleşmeyen bir satışın nasıl ömürlük bir sanat yolculuğuna dönüştüğünü anlatacağım.